ARAMIZDA KALSIN ...

      

      Ben ; adı henüz konulmamış yeni doğan biriyim. Sadece  biri değil ,yüz binlerce insandan biriyim.Büyüdüm ama sadece fiziksel olarak ! Sadece büyüdüm amaçsız, serpildim,olgunlaştım ama bir halta yaramaz,kendi kabuğundan çıkamaz bir insan oldum.

    Halbuki eteğinde oturduğum yüce dağın, enginliğine gölge düşürecek büyüklükte hayallerim vardı. Hep  büyük adam olma düşleri kurarken imkansızlık benimleydi. Hüzün ve yalnızlıktan sonra benim en kadim dostum olmuştu. Dökülen sonbahar yaprakları gibi sararmış ve solmuştum ...

 

     Anadoluda yaşadığımdan mıdır? Nedir bilmem ama ben kendimi hep bir şehire benzetirim. Mesela ben; Bilecik'e,Burdur'a daha çok benzetirim kendimi, batıya çok yakınsın ama bir o kadar da uzak. Ya da bir Van'a , Iğdır'a , Bitlis'e benzetirim kendimi hep. Haritada bir yerim vardır bilirim ama beni bilen tanıyan pek azdır. Ya bi deprem felaketinde ya bi terör olayında akıllara gelirim. Halbuki ben böyle olmasını hiç  istemiyim? Güneşli günlerde çıkmak isterim karşınıza, kendimden daha farklı ve daha güzel söz ettirmeliyim.

    Çocuklar isim şehir oynarken sizden, daha fazla zikreder ismimi. Yada bir şehirler arası  otobüs yolculuğunda, kırsaldan sen geçerken, uzaktan sönük bir ışık şeklinde  bir yerleşim yeri, bir köy evi görürsün ya ? İşte o cılız ışık atında hayallerini yaşatmak isteyen insan benim ...

 

      Vilayetimi severim. Vatanımdır,yurdumdur, doğduğum yerdir,doyacağım yerdir… Bu saatten sonra artık gitmek istemem başka bir yere. Ben burada doğdum burada doydum ve burada hayata göz yummak isterim. Ben bi felaketten veya herhangi  bir musibetten dolayı bu güzel diyarları terk etmek istemem. Kim ister ki ben isteyeyim ? Bizim  yaşadığımız yerlerde acı, tatlıdan fazladır. Aramızda kalmasın  diye bak döküyorum sana içimi...

      Küçüklüğümde cılız bir lambanın gölgesinde bıraktım bir kenara batılı hayallerimi. Şimdi ise tekrar bir imkan verilsin ve yardım eli bize daha hızlı ulaşsın da ben bu güzel diyarda hep kalayım. Güneşin doğduğu yere daha yakın olayım ki, kış ayazında yüreğimi ısıtayım.

 

      Gönül köprüleri kurulurken batıdan  doğuya. Bizim yüreğimizde yeşerecek tekrar filizler, günlük güneşlik olacak viran yurdumuz. İşte o zaman doğudan yükselecek tekrar güneş , saracaktır  tüm vatanı sıcacık..

   Aramızda bir şeyler oluyor mu? Evet  oluyor,artık bende de bir umut var artık .

 

         Yazı : Salih Yıldırım (misalih)