Yeni bir güne uyanmanın uyku mahmurluğu ile yeni güne gözlerini açtı ,Kerem ve Eymen kardeşler.
Onlar için her gün gibi sıradan bir gün diye düşünüyorlardı ki ,bugün hafta sonu olduğunu ve okulun tatil olduğunu fark ettiler. Ne hikmetse aynı anda bu durumu hissettiler,aynı anda: ''Oleyyy !Yaşasınnn" diye bir ses evde yankılandı.
Bugün yapacakları etkinliklerin heyecanı gözlerinden okunuyordu. Elini yüzünü yıkayıp kahvaltı masasına gelene kadar bu sevinç devam etti.
Kahvaltı bitene kadar yapması gereken son bir görevleri olduğu kendilerine söylenmedi. Ve elhamdülillah,eline sağlık diyerek masadan kalkarken her birinin 4'er sayfa ödevleri olduğu ve hafta sonu en az bir hikaye kitabı okuması gerektiğini annesi tarafından onlara söylendi.
Söylendi söylemesine de gözlerindeki sevinç, hayır hayır! Keşke öyle olsaydı, o derin üzüntü birden bire tüm evi kapladı ... Bu manzara benim de içimi parçaladı.
Çocuklar: - "Anne ödevleri akşam yapsak ama hikaye kitabı okumazsak olur mu? " Diye kendince cazip bir teklifte bulundu ama bu teklif annesince kabul görmedi.
Hikaye kitabı okumayı neden sevmiyorsunuz ki? diye konuya dahil oldum. Halbuki hikaye kitabı okumak hayal gücümüzü çok geliştirir. Ben sizin yaşlarınızdayken (ki şu an 8 yaşındalar) en az 200 tane hikaye okumuşumdur belki de daha fazla diyerek onları teşvik ederken azzıcıkk mübalağayı da abartmış olduğumu inceden hissettim.
Bu sözlerim onları biraz düşündürdü diye hissederken daha fazlasını yapmam gerektiğini düşündüm. Ödev konusu olan ilk hikaye kitabını okuyup bitirdim ardından özetini çocuklarıma ballandıra ballandıra anlattım.
Kerem hemen sordu: "Baba bizde büyüdüğümüz de demin anlattığın gibi bir hikaye yazabilir miyiz?"
-Tabi ki dedim yazabilirsiniz ama önce çok kitap okuyup hafızanızı ve hayal dünyanızı geliştirmeniz gerekiyor. Sonrasında istediğiniz gibi yazabilirsiniz.
Eymen: : Çoçuklar için hikaye kitaplarında hep resimler oluyor, peki onları nasıl çizeceğiz?
- Siz kendi hikayenizi elinizden geldiği kadarıyla yazacaksınız. Resim konusuna gelince? Resim çizmeyi zaten çok seviyorsunuz, Odanızın duvarında resim asacak boş yer kalmadı.Hepsi de birbirinden harika resimler ve boyamalar, şu şekilde başlarsınız; hikayenizi yazdıkça o an ki durumla ilgili karakterlerin nasıl göründüğünü hayal edip onu çizebilirsiniz.
Zaten bunlar bir başlangıç, yazıp çizdikçe hep bir sonrakin de daha iyisini yapacaksınız.
Kerem : " Peki ilerde yazdıklarımız bu kitaplar gibi olur mu?
-Nasıl yani anlamadım dedim.
Kerem sözüne devam etti:" Bizimde yazdıklarımız bir kitap haline gelebilir mi? Bizim de bir kitabimiz olabilir mi?
- Neden olmasın?. Bu işin kolay kısmı önemli olan senin okuman ,yazman hayal edip resimlerini çizebilmendir. Sen yaz ben sana tüm isteğimle mutlulukla yardımcı olurum. Ben bunları söylerken birden gözüm Eymen'e takıldı. Masadaki kaleme,kağıda dalgın dalgın bakıp gülümsüyordu.
Eymen'in kafasına belli ki bir şeyler takılmıştı.
Tam ben nedenini soracakken heyecanla söze başladı.
- " Baba biz bu kitapları yazarsak çok para kazanır mıyız? Bir de Benim öğretmenim kitapları çok seviyor, eğer kitap yazarsam hediye olarak öğretmenime verirsem çok mutlu olur değil mi?
- Harika bir fikir bu. Bir öğretmen için bundan daha iyi bir hediye olamazdı. Helal olsun sana! Ama hikaye kitabını hem yazıp hemde resimlerini siz yaparsanız çok değil ama sizin için iyi bir miktar para kazanırsınız tabi ki! Zaten para önemli değil çoçuklar , çok güzel bir anı olur bu bizim için.
Kerem: " O zaman iş bölümü yapalım biran önce ,resimleri ben çizeceğim, Eymen'e de hikayemiz hakkında bilgiler veririm, yazilari da o yazar olur mu baba ? Ayrıca resimleri de ben yaparsam bir personele de pala (para) vermek zorunda kalmayız .Kiaplarıda az palaya(paraya) satalım ki , parası olamyan çocuklarda alabilsinler. Siz şimdi bana söyleyin bu hikayede ne anlatılacak.? Ona göre bir resim yapayım.''dedi.
''R'' Harfini söyleyemeyen canım oğlumun bu kadar hızlı motive olması (gaza gelmesi) beni çok mutlu etmişti. Hemen editörümüz Eymen kahramanımız hakkında genel hatları ile bilgileri sıraladı.
- '' Kahramanımız hayvanat bahçesinde yaşayan, kitap okumayı ve muzu çok seven, gözlüklü küçük bir maymun olsun.''
Neden gözlüklü bir maymun ?
Eymen - '' Çok kitap okuyor ya . Gözlük ona lazım olacak, bu arada gözlüğün rengi mavi olsun. maymunun adı da ... Mumu olsun.'' Ama çoookkk yaramaz ve şakacı bir maymun olması lazım'' dedi. ve bir sürü detaylar konuşuldu,tartışıldı karara bağlandı...
Vay canına ! Olaylar çok hızlı gelişiyor. Sabah ödevim var diye ağlayan 8 yaşındaki çoçuğum. Bir anda adı az önce hasbel kader konulmuş ('Mumunun Maceraları ) bir hikaye kitabının editörlüğüne soyundu. Diğer evladım bu yaşta para kazanıp oyun konsolu alabilirim hayaliyle bir hikaye kitabının resim çizeri olmak için can atıyor.
Bu kadar güzel gelişmelerden sonra bizim payımıza da önemli bir sorumluluk düştü. Uzun zaman sonra kalemi kağıdı elime alıp, çalışmalara başlamak bana da çok mu çok iyi geldi.
Bu hikaye böyle başladı. Peki nasıl bitecek ? Bunu da artık zaman gösterecek ...
